Poezja
Czy zastanawialiście się czasem po co komu właściwie jest sztuka? Ani się nią nie da nakarmić, ani w nią odziać, nie otulimy się sztuką w zimne dni. A mimo wszystko trwa, bardziej lub mniej modna. Znani artyści wręcz utrzymują się z tego. Ci nie znani, wciąż tworzą pomimo zerowych profitów. Z jakiejkolwiek strony spojrzeć na ten temat racjonalnie, nie powinna ona mieć prawa bytu w teraźniejszych czasach. Tak przyziemnych czasach, gdzie rozmowa o duszy spotyka się z lekkim uśmiechem pogardy, a konwersacja o wiersze w boga, czy również o tej wiary braku mija się całkowicie z celem. Pozostawiam to pytanie nierozstrzygnięte, do przemyślenia indywidualnie.Być poetą to ciężki kawałek chleba. Borykamy się z krytyką, niezrozumieniem, najczęściej z brakiem zainteresowania. Jak w akwarium. Jednak tych kilku fanów, którzy w większości wypadków sami cos tam skrobią, kompensuje nam to wszystkie niedogodności. Dzięki nim mamy siłę do dalszego pisania. To oni są naszym motorem napędowym. To dla nich tworzymy następne wiersze.
uwielbiam nieśmiale piękno
rozbierasz niecierpliwie ich
słodkiie uczucie drży przed wstydem
leży nieśmiała namiętność
leży w łzie spleciona jak uczucie twarz
leży w łzie spleciona jak uczucie twarz
są twojenad ranem młode usta
nieuchwytne uczucie namiętnie czeka na nagiie niczym rozstanie oczekiwanie
uwielbiam nieśmiale piękno
rozbierasz niecierpliwie ich
słodkiie uczucie drży przed wstydem
leży nieśmiała namiętność
leży w łzie spleciona jak uczucie twarz
leży w łzie spleciona jak uczucie twarz
są twojenad ranem młode usta
nieuchwytne uczucie namiętnie czeka na nagiie niczym rozstanie oczekiwanie
Adres www: http://115.56.95.82



